Home

Marzenia rozgrzanej głowy

Katarzyna Dobrzyńska

Gabi_2Upał. Gorąco. Żar leje się z nieba. Taki to mamy sierpień w tym roku. Ale co tam, w końcu są wakacje. Wysoka temperatura zdaje się usprawiedliwiać wszelki rodzaj ubrania lub raczej może jego brak. Wakacyjny relaks kojarzy się nieodłącznie z luźnym, pełnym swobody i oderwanym od codziennych konwenansów stylem. A ja marzę o powrocie do łask zapomnianego już nieco słowa. Skromność. Może jest jeszcze szansa, aby poważnie traktować tę odchodzącą gdzieś w cień cnotę? Zwłaszcza, że nie sprowadza się ona jedynie do „przyzwoitego” ubrania.

Zadaniem skromności jest nadanie umiaru zachowaniu, tak by było ono zharmonizowane z dobrymi cechami charakteru jakie ktoś posiada. To właśnie skromność sprawia, że czyjś sposób bycia – poruszania się, mówienia, śmiania się – nie jest rażący. Skromność ma ścisły związek z intymnością i jej poszanowaniem u innych ludzi. Osoba skromna potrafi skrywać swoją najgłębszą prywatność przed wzrokiem innych, odrzucając wszystko, co może w nią wkroczyć w sposób nieuprawniony.

Gabi_1aMyśląc o skromności warto podkreślić rolę kształtującego się wraz z dorastaniem niepowtarzalnego, intymnego, własnego „ja”. Osoba, która nie zdaje sobie sprawy z wartości własnych uczuć, przemyśleń i wnętrza, z „ja” w różnych jego aspektach (dusza, ciało, uczucia, myśli), łatwo może je roztrwonić i rozmienić na drobne, z pierwszym lepszym napotkanym człowiekiem. Kwestią dojrzałości jest zrozumienie, że czasami należy ukryć swoje osobiste sprawy. Choć oczywiście, innym razem konieczne jest otworzenie się przed kimś zaufanym, aby uzyskać pomoc czy wsparcie. Warto więc chyba inwestować w czas przebywania „sam na sam ze sobą”, bez zgiełku i zamieszania, pamiętając, że cisza jest jedną z okoliczności sprzyjających zamyśleniu i refleksji. Wakacje to świetna okazja na takie praktyki.

DziewczynkiNiebagatelną sprawą jest, wspomniany na początku, schludny ubiór, który podkreśla wartość i godność osoby, która go nosi. Nie da się ukryć, że to dziewczyny, te młodsze i te starsze, mają do odegrania niebagatelną rolę, gdy starają się ubierać tak, by nie prowokować nikogo swoim wyglądem. I nie chodzi tu nie tylko o centymetry przykryte odzieżą, ale także o sposób noszenia ubrań, siadania i chodzenia. Kwestią skromności jest także słownictwo bez wulgarności i słów, które mogłyby w jakiś sposób kogoś obrazić. Wiele osób czuje się po prostu fatalnie słuchając nieprzyzwoitych komentarzy czy dowcipów.

Na koniec – skromność nie polega na mówieniu o sobie w formie umniejszającej, to świadczy raczej o skłonności do poszukiwania własnej chwały. Śmieszna bywa też ostentacja w zachowaniu – „nie usiądę w pierwszym rzędzie” – pod którą skrywać się może jakaś forma szukania poklasku – „och, jaka skromna osoba”.

Róża_1Aż chce się pomarzyć… upał, gorąco, środek wakacji, a wokół ludzie unikający wszelkich form zachowania obliczonych na zwracanie uwagi na siebie, praktykujący skromność w ubiorze i kulturze życia codziennego – grzeczni wobec innych, szanujący drugiego człowieka niezależnie od jego pozycji, nie wysuwający się na pierwszy plan, ale i nie cofający się przed obowiązkami… Marzenia rozgrzanej upałem głowy? A może zadanie dla każdego z nas?

Katarzyna Dobrzyńska